christelijke datingsite en community

Succesverhaal Jan-Willem en Joceline

Succesverhaal door , , Reacties: 1, Nederlands
Gewijzigd op: 06-07-2022 13:24
Jan-Willem (32) zat nog niet zo lang op FunkyFish.nl en wachtte vooral af of de dames op zijn profiel zouden reageren. “Ik vond het spannend om zelf te reageren. Gelukkig kreeg ik vrij snel bericht van Joceline (32). Vanaf het begin af aan was dat een leuk contact.”

Fanatiek bidden voor een levenspartner

Joceline: “Ik was al zes jaar vrij fanatiek aan het bidden voor de man die God voor mij had. In het verleden had ik een aantal onhandige partnerkeuzes gemaakt, dus had ik na mijn vorige relatie besloten dit aan God over te laten. Dat ik zes jaar alleen zou blijven, of dat God gebruik zou maken van een datingsite had ik niet verwacht.”

Dagelijks mailen

Joceline: “Het profiel van Jan-Willem sprak me van het begin tot het eind enorm aan. Daar moest ik iets mee. Eerlijk gezegd verwachtte ik dat het contact alleen maar tegen kon vallen want zijn profiel leek me haast te mooi om waar te zijn. Gelukkig bleek niets minder waar. Vanaf het eerste berichtje dat ik hem – toevallig op zijn verjaardag – stuurde, mailden we bijna dagelijks. De mails werden elke dag langer en persoonlijker en ik merkte dat we elkaar begrepen.”

Diepgang in de berichten

Jan-Willem: “Joceline stuurde mij het eerste bericht en dat ging echt ergens over. Vanaf het begin zat er diepgang in onze berichten en konden we open en eerlijk over dingen spreken. Ook deelden we onze interesse in de Joodse wortels van het geloof. Dat maakte haar voor mij heel interessant. Het leek ook alsof we elkaar van het begin af aan goed aanvoelden. Het klikte…”

Stoute schoenen

Na anderhalve maand mailen begon Joceline zich af te vragen waar de uitnodiging voor een date bleef. “Ik besloot de stoute schoenen aan te trekken en te gaan luisteren in de gemeente waar Jan-Willem die week zou spreken, want na even googlen had ik dat zo gevonden. Hij wist hier niet van. Toen ik de auto parkeerde, vroeg ik me af of dit nu wel zo’n goed idee was. Het mailcontact was zo leuk en wat nou als het in het echt tegen zou vallen? Ik zette deze gedachte snel van me af en ging naar binnen…”

Date-strategie

“Binnen enkele seconden had ik een strategie uitgedacht,” vervolgt Joceline. “Ik was bang dat hij me zou herkennen en dan misschien niet meer uit zijn woorden kon komen door de zenuwen. Dat zou ik in ieder geval hebben. Daarom begon ik gelijk een praatje met iemand die naast me zat. Aan mijn gedrag zou hij dan niet merken dat ik hier een vreemde eend in de bijt was. Maar er zaten bijna alleen maar ouderen in de zaal, waardoor ik behoorlijk opviel. Een paar keer vroegen ze me zelfs of ik de vrouw van de spreker was! Inmiddels voelde ik me een beetje ongemakkelijk.”

“Je vrouw staat al voor je klaar”

Jan-Willem: “Ik vond ons contact via de mail leuk en diepgaand, en was een beetje bang dat daar iets in zou veranderen als we elkaar in het echt zouden zien. Ook wilde ik dingen niet overhaasten, omdat we allebei via de mail hadden aangegeven dat we een eventuele relatie rustig wilden starten. Maar ineens was ze daar! Toen ik de kerk uitkwam, zeiden de ouderlingen: ‘Je vrouw staat al voor je klaar.’ Daar keek ik wel heel gek van op, omdat we elkaar toen pas voor het eerst in het echt zagen.”

Opluchting

Joceline: “Na de dienst twijfelde ik of ik zou blijven of naar huis zou gaan. Maar het zou natuurlijk een beetje gek zijn om te mailen: Hey! Ik heb je horen spreken en ben toen weer naar huis gegaan. Dus bleef ik wachten tot Jan-Willem naar buiten kwam.” Jan-Willem: “Voor mij was het wel een opluchting dat Joceline onverwachts langskwam. Daardoor hoefde ik mij van tevoren niet zenuwachtig te maken over onze eerste ontmoeting. Ik was wel een beetje onvoorbereid natuurlijk, en net klaar met spreken. Dat zorgde ervoor dat het eerste gesprek een beetje moeizaam verliep.”

De eerste ontmoeting was even wennen…

Joceline moest ook even wennen aan Jan-Willem. “In de anderhalve maand van ons mailcontact hadden we maar twee foto’s van elkaar gezien. Onbewust had ik me een beeld van hem gevormd dat niet helemaal overeenkwam met de werkelijkheid. Niet dat de werkelijkheid niet leuk was... maar het was gewoon anders. Inmiddels zijn we alweer zeven jaar verder en kijk ik naar niemand liever dan Jan-Willem en onze twee lieve kinderen!”

Niet meteen verliefd

Jan-Willem: “Toen ik Joceline voor het eerst in levende lijve zag, dacht ik meteen: wat een leuke meid, dat kan wel eens wat worden… Niet dat ik meteen verliefd was. De vonk sprong ietsje later pas over. Maar onze eerste ontmoeting maakte wel indruk op mij. Ik hoopte echt dat het meer zou worden dan alleen vriendschap.”
Joceline: “We hebben daarna nog twee kerkelijke afspraken gehad. Bij de tweede afspraak kwamen de gesprekken wat gemakkelijker op gang en besloten we een echte date te plannen.”

Zo vader, zo zoon

Jan-Willem nodigde Joceline uit voor een rondje op de schaatsbaan. “Dat was een beproefd recept, want mijn vader had het ook zo aangepakt bij mijn moeder. Ik hou van schaatsen en dat gaf ons de gelegenheid om bij elkaar in de buurt te komen, met elkaar te praten en elkaar zelfs bij de hand te pakken. Dat verliep goed.” Joceline: “Na een heerlijke lunch die Jan-Willem gemaakt had gingen we schaatsen. Maar ik ben er helemaal niet goed in dus dat werd hand in hand… We sloten de dag af met een etentje en dat was heel gezellig.”

Meer dan vriendschap

Joceline: “Een paar dagen later kwam Jan-Willem langs. Dit was de vijfde keer dat we elkaar zagen. Tijdens de afwas bespraken we de reacties die we kregen op onze omgang met elkaar. Jan-Willem peilde wat hij kon zeggen over de status van onze relatie. En ik zei een beetje ongemakkelijk dat we waarschijnlijk niet meer van alleen vriendschap konden spreken – hoewel ik het eigenlijk nog een beetje te snel vond om het verkering te noemen.”

Een serieuze relatie

Jan-Willem wilde graag weten waar hij aan toe was. “Als ik een relatie aan zou gaan, dan wilde ik dat serieus doen en niet maar een beetje proberen, of in het ongewisse blijven. Ik wilde duidelijkheid en zekerheid. Het was misschien nog wat vroeg, maar ik probeerde toch even te peilen. Toen Joceline uitsprak dat we niet meer van alleen vriendschap konden spreken, gaf ik aan dat ik daar heel blij mee was en dat ik graag een relatie met haar wilde hebben.” Joceline: “Toen dacht ik: wie houd ik nou voor de gek als we een serieuze relatie nu nog uitstellen?”

Getrouwd en twee prachtige kinderen

Joceline: “We spraken beiden de verwachting uit dat het dan wel op een huwelijk zou uitlopen, want zomaar een beetje daten wilden we allebei niet. Het was een vreemde situatie, zeker gezien we in onze mails hadden aangegeven dat we het rustig aan wilden doen, maar we voelden dat het goed zat.” Jan-Willem: “We kenden elkaar nog net geen jaar toen we in het huwelijksbootje stapten. Inmiddels zijn we bijna zes jaar getrouwd en hebben we twee prachtige kinderen mogen ontvangen.”

Priester van het gezin

Joceline: “Jan-Willem zoekt in alles naar Gods wil en neemt zijn rol als priester van ons gezin serieus. Dat vind ik ontzettend belangrijk. Hij is eerlijk, betrouwbaar en puur en denkt diep over zaken na. We kunnen over alles praten. Hij stelt mij op mijn gemak en moedigt mij aan om open te bloeien en steeds meer van mezelf te laten zien. Hij accepteert me met al mijn tekortkomingen en is heel geduldig met me.
Ik heb me zo lang alleen en anders gevoeld en bij hem heb ik eindelijk het gevoel dat ik mag zijn zoals ik ben. Ik geloofde niet echt in soulmates tot ik Jan-Willem tegenkwam. Nu geloof ik dat God iemand gemaakt kan hebben die speciaal bij jou past.”

Voor elkaar gemaakt

Jan-Willem: “Het belangrijkste vind ik dat we samen God kunnen zoeken en volgen. Dat staat voor ons allebei op de eerste plaats. Wat ik mooi vind aan Joceline is dat ze oprecht en eerlijk is. Je weet wat je aan haar hebt. Ook vind ik het leuk om te zien dat ze altijd met de volle 100 procent voor dingen gaat. Het is of volle bak vooruit of niet. Daar hou ik wel van. Ook vind ik het leuk aan Joceline dat ze zo creatief is en altijd weer een unieke en eigen aanpak van dingen aan de dag legt. Verder voelen we elkaar gewoon goed aan en kunnen we open en eerlijk over alles praten met elkaar. Het voelt heel veilig en vertrouwd. We zijn voor elkaar gemaakt.”

De juiste partner is het wachten waard

Joceline: “We blijven samen het avontuur met onze Heer aangaan. Dat valt niet echt te plannen.” Jan-Willem: “We hebben inmiddels gemerkt dat onze eigen plannen voortdurend doorkruist worden. Dat zie ik als iets positiefs. Ik ben benieuwd wat er voor ons in het verschiet ligt achter de volgende hoek. Tot de leden van Funky Fish zouden we willen zeggen: als de Heer het verlangen naar een partner in je hart heeft gelegd, blijf dan bidden en zoeken. Het kan even duren, maar de juiste partner is echt het wachten waard!”
Log in om te reageren.
LEES OOK
Succesverhaal - Sofie en Christiaan Chris en Sofie ©
Succesverhaal - Sofie en Christiaan
Succesverhaal - Maartje en Sander Maartje en Sander ©
Succesverhaal - Maartje en Sander
Succesverhaal - Daniëlle en Paul Daniëlle Smit ©
Succesverhaal - Daniëlle en Paul
Reacties (1)
  • Wat mooi om te lezen hoe de Heer jullie bij elkaar heeft gebracht. Groetjes, Joris
    jorisg89 | 09-07-2022 | 21:43 | NL