Gewoontedieren?

Misschien ken je het wel, de week begint op maandag je gaat naar je werk zoals je altijd doet. Je drinkt je koffie, je eet je lunch, je spreekt je collega’s, je doet je werk, maar… Er is een maar, is dit wat je je leven lang wilt doen? En waar dient het allemaal toe? Wat is het doel van dit alles?

Ik was 30, werkte in een kledingwinkel, nu 32 jaar geleden, en stelde me vragen die mijn leven veranderden. Wie ben ik? Wat doe ik hier op aarde? Vaker schreef ik er over hoe mijn leven een vlucht nam, via een opleiding waarin ik mezelf onderzocht tot het zoeken in spiritualiteit die me tot een psychose bracht waardoor ik lange tijd herstel nodig had, om me vervolgens op te richten en God (13 jaar terug) de plek te geven die Hij al die tijd van plan bleek te zijn geweest; centraal in het midden van mijn leven.

Het doet wat met me als ik dit nu zo schrijf. Alsof ik steeds dieper afdaal in de betekenis die God zo lang al met me heeft en ik steeds dichter tot Hem nader. Hier heb ik twee community’s waar ik chief van ben waar die reis van mij in vorm krijgt (gelijk wat reclame voor geïnteresseerden). De ene Gods stem verstaan, biedt mij een podium waar ikzelf in groei, dichter bij Jezus, dichter bij Gods stem te horen en door te geven. De ander een community die de ander wil bemoedigen op zijn reis. Graag deel ik daar mijn ingevingen op.

Mijn vraag aan jou is: wat is jouw droom in je leven? Velen zeggen ik wil rijk worden. Ook dat verlangen kende ik. Afgelopen weekend was ik op een feest bij geslaagde mensen. Ik vond het een leuke happening, genoot ervan maar het is niet iets dat ik nodig heb om gelukkig te zijn. Dat geluk vind ik in mijn leven dicht bij Hem. In datgene wat ik mag doen in mijn werk. Maar ook dat is vergankelijk. Uiteindelijk is de schat die ik in de hemel heb blijvend. Dat wat ik heb mogen doen om Hem te verheerlijken, Hem groot te maken. Of het goed is, is alleen aan Hem als ik aan de hemelpoort sta.

Misschien sta jij nooit zo stil bij je ware bestemming in je leven, die reis van de afgelopen 32 jaar was eigenlijk best kort als ik terugkijk. Natuurlijk het lijkt lang, veel gebeurd, maar ook jaren ‘vast’ gezeten. Niet dat God er anders tegenaan kijkt. Net als Prediker zie ik dat er voor alles een tijd is. Er was een tijd voor mij die precies zo bedoeld is zoals die gegaan is. Niets geen minuut minder. Zoals ook deze blog precies op tijd komt. Een blog ook waarvan ik hoop dat het jou wakker schudt om op zoek te gaan naar jouw bestemming. Als je dat niet al doet.

Veel mensen zijn gewoontedieren. Ik heb ervaren, vooral de voorbije periode, dat er zoveel meer is. Ik was op zoek maar God leid me langs nieuwe wegen in mezelf en om me heen en steeds vaker zie ik Hem aan het werk in mijn leven en is het ook steeds weer een bevestiging van de ‘Ik Ben, de Ik Ben’. Wow die gave, creatieve God van ons. Wow, wat is Hij goed, zo liefdevol. Zo ontzettend begaan met ons wel en wee. Hij is een en al liefde. De Alpha en Omega. Het begin en het eind. Wow, duizelingwekkend.

Dus een slotconclusie, als die er al mocht zijn. Zoek en je zult vinden, klop en er zal worden opengedaan. Hij laat zich vinden voor wie Hem zoeken. Zeker weten. Neem die stap. Vandaag en ga op reis.

Goede reis.

Amen.