Wonderen in slow motion

Jezus, was de grote Wonderdoener. Zijn leven werd oa gekenmerkt door demonen die uitgeworpen werden, genezing van zieken en zelfs de doden wekte hij tot leven, Marcus 16:17-18.
En hij gaf ons de opdracht hetzelfde te doen en grotere dingen te doen. Dat was zijn belofte voor ons.

Bidden is mijn weg om wonderen van God te verwachten. Lang had ik een standaard gebed, waarin de laatste maanden meer beweging in is ontstaan. Ik bid het elke ochtend voor, of nadat ik ben opgestaan als ik een wandeling maak. Er zitten elementen in van de Heilige Geest, Jezus, God en mijn naaste, als ook de wapenrusting, de vruchten van de Geest, en heiliging. Eigenlijk kan ik niet zonder die goede start van mijn dag.

In dat bidden merk ik dat God mij duidelijk meer en meer aan het zegenen is met verhoorde gebeden. Dat weer aanzet tot meer bidden. En toch bad ik dit gebed al heel lang zonder dat het merkbaar verschil maakte, anders dan dat ik overtuigd was dat God er in werkte. Misschien nog niet eens heel bewust dat laatste.

Die volharding is nodig, ik schat zo in dat mijn moeder, ze is 90, mijn voorbeeld is van volhardend gebed, waarin ze bid voor geloof bij mijn broer en zussen die het geloof lang geleden loslieten. En waar dat bij mij volledig terugkeerde, is het voor haar nog steeds een gebed dat ze, zo schat ik in, tot haar laatste adem zal uitspreken.

Ik ben in mijn leven lang op zoek geweest naar de betekenis van het leven op aarde, zocht het in spiritualiteit toen ik mijn geloof losgelaten had, mij niet realiserend dat er zulke schatten in het Christen zijn verborgen zitten. Al die tijd heeft mijn moeder gebeden. Wat lief denk ik tijdens dit schrijven. Wat een volhardend geloof. En toch was dat gebed nodig denk ik, om mij dichter naar Hem te trekken. Want ik geloof, al zien wij soms niets wat ons doet beseffen dat iemand of een situatie veranderd van wat wij bidden, God in het geestelijke in die persoon aanwezig is. Juist door hem iets te geven op die lange weg, die het geloof voor sommigen kan zijn, naar Jezus. Dan gaat het erom dat er mensen zijn die volhardend bidden voor verandering en geloof als een mosterdzaadje dat in de hemel tot ongekende proporties kan uitgroeien.

Dit geloof dat bergen verzet (Mattheüs 17:20), gaat niet om de hoeveelheid geloof maar om de oprechtheid ervan. Ik moet dan denken aan de intentie van het geloof in gebed en woorden uitgesproken. De intentie die iemand heeft, kinderlijk geloof zou mijn moeder zeggen. Want je hoeft zeker niet geleerd te zijn om een gebed uit te spreken dat God beroerd. Ik ken voorbeelden van jonge mensen die grote dingen tot stand brachten. Gods wegen zijn even ondoorgrondelijk daarin als de mate van kennis die ik steeds opnieuw moet kruisigen. Want ik leer er is een hogere weg, de weg langs de kennis van de Heilige Geest. Die bron is rijker dan welke menselijke kennis ooit. Ook AI valt erbij in het niet.

Mijn eigen weg was vanwege rugklachten meer dan interessant, want hoewel chronisch geworden, liet God me iets wonderlijks zien; Dicht bij Jezus. Ik bad voor genezing en dat gaat best goed, maar ik moet mijn oefeningen doen, zitten en staan afwisselen, en vooral bewuster leven, bewust van wat ik voel en denk op een werkdag. En… vooral God toelaten op de dag, niet als een kip zonder kop maar voortjakkeren alsof er iemand achter me aan zit. Ik heb veel moeten overwinnen en het is work in progress. Maar ik vind Jezus, steeds vaker, steeds beter, en ik ben me meer en meer bewust van mezelf. Dat heeft God bewerkt door mijn rugklachten, waarvan ik denk: ‘Ja, Hij had met een knip met zijn vinger mij een quick fix wonder kunnen geven, maar nee, Hij geeft me een groter geschenk; Jezus leren kennen, buiten al de grenzen waar ik nu mee te dealen heb. Maar Jezus in mijn leven maakt het verschil, in mijn begeestering met collega’s, mijn leiding en gebeden tijdens de dagopeningen, mijn cliënten. En ja, soms word ik teruggefloten, ging even te enthousiast vooruit, stoot ik mijn neus. Niet erg, ik sla het stof af en ga verder. Dat is wat een leven vanuit het vuur van de Geest doet, je gaat ervoor.

Uitgekomen bij gebed terug naar de wonderen, voor mij dus gebed in slow motion. En de wonderen die als het meezit God in ons laat zien, klein of groot. Misschien ben jij wel verwonderd door de dagelijkse aanblik van de zon. Lach je elke dag tegemoet als een feest met Jezus. En leef je in de tegenwoordigheid dat God er is, elke dag opnieuw. Prijs de Heer in jouw leven. Voor al die anderen die verlangen maar nog weinig zien, volhard, ga door, er ligt overvloedig leven te wachten, ook al zie je dat nu nog niet. En mocht je gebed willen, klop bij me aan, misschien mag ik met je een nieuwe weg ontdekken van wonderen. Amen.