Slaap

Het is vakantie, de uitgelezen kans om eens goed te slapen. Volgens mijn vriendin ben ik een goede slaper daar moet ik ze gelijk in geven. Als het even kan dan ga ik vroeg slapen. Althans op werkdagen, dan begin ik vroeg en wil ik voldoende uren maken. Anders was het hier op ons vakantieadres, er was de avond dat we aankwamen kermis en de dj maakte dat de decibellen goed tot hun recht kwamen. Toch sliep ik ondanks dat dwars door de muziek heen. We lachen er maar om.

Slaap. Jezus ligt te slapen in een boot tijdens een hevige storm op het Meer van Galilea. Wanneer de boot dreigt te zinken maken de leerlingen Hem in paniek wakker. Jezus komt tot rust als onze levens overspoeld dreigen te raken. Dan kunnen we ons naar Hem wenden en Hij zoals zo vaak zal ons vrede en rust brengen.

Zelf heb ik de voorbije periode wat last van een gevoel op mijn hart, dat zich in mijn beleving het best laat omschrijven als stress. Althans dat dacht ik maar later bleek het toch meer om onbeleden pijn en verdriet te gaan. En zo kwam ik weer bij mijn lichaam uit en de Heilige Geest die mij daarin leidt. Want als ik er iets van betekenis in kan ontdekken is het wel dat de Heilige Geest mij steeds meer bij de hand neemt. Juist de afhankelijkheid waar ik al zolang naar verlang komt daar in tot uitdrukking.

Sinds ik nu enkele jaren de dagboekjes lees van Sarah Young, valt mij op dat de afhankelijkheid die zij daarin door de persoon van Jezus laat spreken mij steeds opnieuw motiveert om dichter bij Hem te leven. Hoe doe ik dat dan? Door te schrijven over wat Gods stem me in gedachten brengt. Toch is dat niet de afhankelijkheid die de Heilige Geest mij het afgelopen kwartaal liet meemaken. Die afhankelijkheid maakt dat ik de regie uit handen moet geven. Dat ik zoals vanochtend mij overgeef aan God wat mijn ‘stress’ betreft. Simpelweg omdat dat het enige is wat ik eraan kan doen. En dat deed ik dan ook. En waar ik wat moe op mijn ligbed lag, kwam ineens het verlangen boven om te schrijven. Waar ik dat thuis in huis doe, mag ik dat nu hier hier heerlijk buiten doen in de open lucht. Wat een prachtig cadeautje!

In de rust, duidelijk iets bewuster dan de slaap want ik ben wakker, ervaar ik nu ook meer onrust. Het was opvallend hoe ik anders met autorijden rustig zonder muziek opga in het besturen van de auto, maar nu met muziek die mijn vriendin op een playlist had heerlijk afleiding had. Dat deed me goed. Zo ervaar ik dat ik misschien nu wel die afleiding nodig heb. Ook wat bang ben van de stilte omdat ik me zo bewust word van mijn lichaam. Dat was nooit een probleem maar zoals ik, en daar helpt dit schrijven bij, nu denk kan ik meer aanstaan. Het probleem is dat ik dan minder voel, bedenk ik me nu. En tegelijk voel ik van alles volgens mij. (Ik ben het allemaal hier aan het verkennen.)

Het is een mooi proces als ik het opschrijf. Ik moet aan een vriendin denken die mij gegeven moment ertoe aan zette om te schrijven omdat ik dan inzicht kreeg. Juist die verborgen gevoelens en gewaarwordingen die wat op de achtergrond sluimeren naar boven halen waar ze inzichtelijk en soms ook verwerkt kunnen worden, is me een groot goed gebleken en al heel lang ook.

Ik laat het voor nu voor wat het is. Even een logboekverslag. Ik geniet er zo van. Nu zie ik voor het eerst vanochtend het prachtige contrast tussen de bomen zo groen en de hemel zo blauw met prachtige wolken daartussen. Schrijven opent mijn gemoed, mijn blik, mijn levenslust.
Dank U, Vader. U bent goed.

Amen.

Vraag: Wat helpt jou om je leven op orde te houden?