Gebed als medicijn

Al heel lang bid ik ‘s ochtends. Dat is vaak een gebed dat ik standaard paraat heb. Er komen vragen, gebeden voor anderen, de Heilige Geest, Jezus liefde, de vruchten van de Geest, bescherming met de wapenrusting Gods en nog wat onderwerpen in voor. Het dekt mijn lading maar er zit weinig beweging in.

Toch ben ik langzamerhand aan het groeien, dat komt niet in de laatste plaats door het bidden met cliënten. Dan ben ik vrijmoedig, en sinds kort check ik wat de cliënt ervaart bij de gebeden. Dat heeft een reden, daarover later meer. Ook in de bediening die ik privé heb bij een discipelschapscursus bid ik samen met anderen. En daar heb ik me ook opgeworpen als gebedsleider. Ook op mijn werk is gebed en de dagopening voor mij een belangrijke manier en weg om God te dienen, te volgen en te aanbidden als ook te delen met collega’s.

Het zijn allemaal wegen die ik steeds beter begrijp en ik wil toelichten wat me de voorbije weken gegrepen heeft. Ik haalde het aan in de vorige alinea; ik check tegenwoordig wat de uitwerking is van een gebed dat ik uitspreek. Dat is verhelderend wat het helpt om de impact die God heeft enigszins te meten, voor mij persoonlijk dan. Want God doet zoveel meer dan ik bewust ben.

Dat laatste geloof ik, ik heb wat gebed betreft een groot geloof. Ik geloof dat de gebeden aankomen die ik uit bid over mensen. Hoewel ik voorheen daar niet naar vroeg zeiden mensen regelmatig dat een gebed hen beroerd had. En bijna zonder uitzondering word ik bevestigd in hoe fijn mensen de gebeden vinden. Soms een warm hart, zoals van de week, een andere keer worden ze bemoedigd, vaak is wel iets te melden dat anders was dan vóór het gebed. Een enkele keer sla ik de plank volledig mis, toen ik vrijmoedig als ik was tijdens het eerste contact om genezing bad. Dat viel bij die desbetreffende cliënt helemaal niet in goede aarde. Het blijft dus maatwerk.

Deze kennis over vragen naar wat gebeden met mensen doen heb ik uit het boek: ‘Een verrassend medicijn’ van Francis Macnutt. Een prachtig boek waarin ik gelijk in het begin nieuwe waarheden ontdekte over gebed. De voornaamste is misschien wel dat gebeden vaak ook geleidelijk vervuld worden. Waar ik er nooit zo bij stil stond dat veel mensen direct genezing willen zien. Zoals die tijdens grote gebedsgenezingen plaatsvinden. Dat wil zeggen ze vinden plaats binnen een betrekkelijke korte tijdsduur. En ook dat kan gebeuren.

Je kan 3 vragen stellen rond gebed:
Bent u genezen?
Wie van u voelt dat er niets gebeurd is?
En tenslotte de laatste vraag: Wie onder u is niet helemaal genezen, maar voelt zich duidelijk beter door het gebed?

De schrijver geeft aan dat nav deze vragen in het algemeen:
25% van de mensen aangeeft genezen te zijn
50% dat zij er vooruitgegaan zijn
25% er niet veel gebeurd is

Dit duidt erop dat voor velen een enkel gebed om genezing niet voldoende is. Wat zij nodig hebben is dat het gebed door iemand anders of een groep wordt voortgezet.

Soms beginnen mensen waarvoor de schrijver bad te wanhopen, omdat ze met zekerheid iets voelde gebeuren toen hij voor ze bad, maar de verschijnselen van hun ziekte bleven en zij begonnen te wanhopen omdat zij dachten dat het hun aan geloof ontbrak.

Als we bij herhaling voor iemand bidden hoeven we niet als het ware helemaal opnieuw te beginnen, alsof we nog niet eerder gebeden hadden. We kunnen doorgaan met het eerder begonnen gebed en bidden dat het leven en de genezende kracht van Jezus in elke lichaamscel van de zieke mogen binnendringen. We kunnen ook in tongen bidden en de Geest vragen door middel van ons te bidden voor wat op dat moment voor de betrokkene het beste is.

Amen.