Klaar en Eef vragen jullie hulp

Donderdag 19 augustus is het. Wow, is het alweer zover? De boten zeilen Amsterdam binnen en het is weer lekker druk. Er gebeurt weer 's wat leuks!

Dat deed me eraan denken dat we het hier wel hebben getroffen in Nederland. We kunnen tenminste af en toe onze misère ontvluchten en even ertussen uit. Maar gelukkig is in Nederland geen allesoverheersende misère, het viel me op dat over het algemeen Nederlanders goed scoren in de geluksindex.

Zou denk ik wel leuk zijn als we onze geluksmomentjes eens konden delen. Dat doen we vaak al met onze familie en vrienden. Gezellig op een terrasje zitten met een wijntje, of samen naar het strand. Heerlijk! Of op vakantie, met hopelijk veel zon als je het hebt over een strandvakantie bijvoorbeeld.

Maar wat nou als je iets van je geluk deelt met iemand buiten je kring. Wat zou dat nou voor effect hebben in je leven? Is dat een verarming, of juist een verrijking? Als je iets van je (materiële) geluk deelt met mensen die het wat minder hebben getroffen. Mensen die continu in misère leven. Daar denk ik wel eens over. Om heel eerlijk te zijn ben ik daar écht geen ster in.

Daarom ben ik blij dat het ons soms best makkelijk wordt gemaakt. Neem nou de campagne die nog steeds op Funky Fish draait. Wij geven een fractie van onze tijd, energie en geld, en Compassion doet de rest! We hoeven niet naar Kenia met een vrachtschip met koeien. We hoeven geen training te geven over hoe om te gaan met koeien, we hoeven geen kinderen op te vangen. We hoeven zelfs niet erover in te zitten of die vijf euro (of meer) die we overmaken wel goed terecht komen, want bij Compassion blijft geld niet hangen tussen wal en schip (om even in SAIL-termen te blijven).

Afgelopen zaterdag had ik een geluksmomentje. Met familie en vrienden. En toen kreeg ik een setje servetten in een cadeautje. Van een schoonzus die me al weken over koeien hoort praten. Op de servetten staan een koe en een kip. Volgens mij heten ze Clayre en Eef, ik heb ze gelijk omgedoopt naar Klaar en Eef (Nederlander die ik ben...).

Klaar en Eef deden me gelijk denken aan de boeren in Kenia. Ze hebben al kippen! En daar gaat het heel goed mee. Ze hebben al bewezen dat ze verantwoord met de dieren om gaan. Maar met kippen alleen komen ze er niet. Dus vandaar deze campagne om deze boeren wat extra te helpen om in hun eigen onderhoud te voorzien en niet afhankelijk te houden van hulp. Eigenlijk gewoon heel slim: ze gaan zélf zorgen voor hun onderhoud en daarmee krijgen ze in de toekomst heel veel geluksmomentjes met hun familie en kinderen in het project.

Als CompassionGirls zijn we daarom ook heel blij met iedereen die nu initiatief neemt. De campagne duurt namelijk tot 31 augustus. Anderhalve week dus! Dus kom op en doe met ons de eindsprint mee. Zoals Brecht die een mooi schilderij ter veiling aanbied (kijk gauw op haar akte voor meer informatie).

Bedankt iedereen die zich al heeft ingezet en heeft bijgedragen, en iedereen die dat nog van plan is!

Vriendelijke groeten,
Blauwtje voor de CompassionGirls