christelijke datingsite en community header
  • Op zoek naar nieuwe christelijke vrienden of een relatie?
  • Dan is dit de site voor jou!
  • Mailen, bloggen en reageren kan gratis op Funky Fish
  • Probeer het uit en schrijf je ook in!
  • Uitje: Ontmoeting

Aan de voet van het kruis

Column door , , Reacties: 0, Nederlands
Gewijzigd op: 31-03-2018 08:43
We zijn aan het einde van de zogeheten stille week. De week voordat we Pasen vieren. In deze week kun je bij sommige kerken elke dag een korte avonddienst bijwonen. Als je dat doet, word je meegenomen op weg naar Pasen, sta je stil bij je mens zijn. Je overdenkt wie Jezus is, Zijn mens zijn.
Op Witte Donderdag het laatste avondmaal met zijn vrienden, de opdracht Hem te gedenken metbrood en wijn. Het stilstaan bij Zijn lijden en sterven voor ons op Goede Vrijdag. Gods zoon gekruisigd.

In gedachten ga ik er naartoe, naar Goede Vrijdag. Jezus lijdt en sterft voor onze verlossing. Zijn woorden. Geloof het of niet. Ik sta stil aan de voet van het kruis. Eigenlijk durf ik niet omhoog te kijken. Ik weet wat hier gebeurt en het is te groot. Zijn woorden impliceerden niet alleen dat Hij voor iedereen zou lijden en sterven, Zijn woorden vertelden juist ook dat Hij dit voor mij deed. Hier wil ik zijn, ik wil ontvangen wat hier voor mij wordt gedaan.

Ik kniel. Aan de voet van het kruis. Vanuit de gebrokenheid en het lijden boven mij drupt de zegen omlaag. Het raakt mij aan, tintelt door mijn mens zijn en brengt vastbesloten zacht licht naar binnen.
Daar waar het in mij nog donker is. De plaats waar alles is gegeven, is ook de plaats om alles te ontvangen. Daarom ben ik hier, ik kan niet anders.

Stille Zaterdag breekt aan. De dag waarop Jezus lijkt te ontbreken. Hij is niet meer te zien, afwezig. Of toch? Is de stilte na het kruis Zijn onzichtbare aanwezigheid onder ons?! Luister naar de stilte. ‘Wie oren heeft om te horen...’ zei Hij eens.
Stille Zaterdag. De stilte brengt mij terug naar het kruis. Aan de voet van het kruis ga ik zitten en kijk omhoog. Dankbaar voor dat Hij zijn leven gaf. Verwondering over zoveel Liefde, waar ik maar een beetje van kan bevatten. Her kruis is leeg, het heeft volbracht waarvoor het gemaakt was. Het verhaal gaat elders verder.

Ik kniel bij de voet van het kruis. Uit mijn hart borrelt dankbaarheid omhoog die ik niet met woorden kan uiten. De dankbaarheid vindt een weg in de stilte. Op de ruis van een zachte wind is een fluistering van engelen, een verblindend licht, een Geest die vernieuwd wordt. Ik sta op.

In de verwachting van nieuw Leven.
Log in om te reageren.
Reacties: 0