christelijke datingsite en community header

Vrij zijn!

Column door , , Reacties: 1, Nederlands
Gewijzigd op: 10-02-2018 08:53
‘Vrij zijn, ze wil alleen maar vrij zijn, liefde komt ooit.’ Zomaar een zin uit één van de hits van Marco Borsato. Over iemand die zich maar lastig bindt. Want blijkbaar is je verbinden met iemand ‘niet meer vrij zijn.’ Voor veel mensen een herkenbaar thema denk ik. Het spanningsveld -of de balans- tussen autonomie en verbonden zijn.

Ik ben zo’n persoon die wel eens met deze thematiek kan worstelen. Ik kan goed alleen zijn, kan genieten van de ruimte die ik heb zonder rekening te houden met. Ook de grenzen van autonomie ken ik goed. Alles kunnen doen wat je wilt, maar niemand waar je dit mee deelt op een manier die verder gaat, intiemer is dan je met vrienden deelt.

Autonomie houdt op waar al je goede eigenschappen en talenten geen weerklank meer vinden bij iemand die je daarin waardeert. Iemand die jou echt ziet. Het is fijn als je goed kunt koken en het krijgt pas echt een meerwaarde als anderen daarin betrokken raken. Het is tof als je gezegend met de (veel zeldzamer dan gedacht) eigenschap goed te kunnen luisteren. En je hebt daar in je eentje bijzonder weinig aan. Luisteren wordt waardevol in verbinding.

De zelfkant van autonomie heet eenzaamheid, de zelfkant van verbinding heet afhankelijkheid. Opgegaan in de ander in plaats van door de jaren heen vergroeid met. In beide gevallen geen balans, maar vooral een spanningsveld. Zo lang je vooral inzet op autonomie of verbinding, is het moeilijk samenzijn. Of samenblijven.

De balans tussen autonomie en verbonden zijn is als koorddansen. Op het koord stappen is geloven in de balans. Je eerste stappen op het koord voelen beroerd, spannend, als datgene waarvan het verstandig lijkt er vlug weer mee te stoppen. Je weet waar je bent (en blijft) als je stopt.

Voor mij betekent de laatste tijd meer leren over verbondenheid. Stukje bij beetje verder over het koord lopen. Minder bang zijn en er steeds meer lol in hebben. Ervaren dat een gezond kader van verbonden zijn, juist die ruimte op kan leveren waardoor ik ook vrij kan zijn.

Misschien is vrijheid uiteindelijk altijd iets dat je niet zelf kan pakken, maar dat je gegeven wordt.

Soms zit je jezelf daarbij in de weg. Is het tijd om in de spiegel te kijken en er weer voor te gaan. Pak je de draad (het koord?) weer op en zet je stappen vooruit. Verder dan de laatste keer.

‘I could sing it to you all night, all night
If I could, I'd make it alright, alright
Nothing's stopping you except what's inside
I can help you, but it's your fight, your fight

Get out of your own way’

(U2 – Get out of your own way, van Songs of Experience)

©
Log in om te reageren.
Reacties: 1
  • Mooie column Island en goed onderbouwd met muziek. Helemaal uit de eigen hand geschreven? Ik vind dat je goed weet te omschrijven waar het spanningsveld zit tussen geven een ook voldoende aan jezelf toekomen. De valkuilen binnen een relatie. Maar ik denk dat die strijd er helemaal niet hoeft te zijn als de balans tussen geven en mogen ontvangen er gelijk al is, omdat je elkaar goed aanvoelt en er klaar voor bent! Klaar bent om van dat eiland af te komen, of de ander toe te laten. Ik hoop nog meer van je te mogen lezen.
    Jan | 11-02-2018 | 15:54 | NL