Op mijn plank staat zo’n "wat-zal-ik- hier-es-mee-doen- ik-gooi-het-eerst- wel-even-in-die-mand-mand".
En die mand stroomt zo’n beetje over. Tijd om es uit te mesten dus…
Mijn vloerkleed ligt nu bezaaid met herinneringen, oude foto’s en dingen waarvan ik maar niet kan bedenken waar ze voor dienen. Een soort samenvatting van de afgelopen jaren.
Een doosje met oude foto’s … Hihi, wat een schattie was ik vroeger. En wat een mega-brillen! En kijk , een foto van J. Hoe zou het met hem zijn? Ik ga ‘m vanavond nog mailen, ik mis hem. En nog veel meer geweldige foto’s!
Een visitekaartje van die leuke taxichauffeur die me voor veel geld naar huis bracht, midden in de nacht toen ik niet opgelet had wanneer de laatste trein ging en ik halverwege het land bleef steken.
En die toen aanbood om bij hem te blijven slapen, net toen ik mijn naïviteit verloren had en inmiddels wist dat je als vrouw niet bij een onbekende man gaat slapen….
En nog een visitekaartje, van die leuke lift in Ierland. Een schoonmaakbedrijf had ie, hij wil vast niet langskomen…
En die brief van m’n ouders, ik pink een traantje weg, net als toen.
Een uitgeschreven gebed. Wat is er veel veranderd en wat is er eigenlijk veel verhoord…
En o ja, een rekening van die gehuurde auto in Belfast, spliksplinternieuw, stuur rechts en ik maar links rijden…. Hahaha, levensgevaarlijk! Na 3 dagen hadden we ontdekt waar de handrem zat, het bleek een knopje te zijn
Oooo en daar liggen die elastiekjes, die ben ik al 3 jaar kwijt….
Eigenlijk wil ik bijna niks weggooien. Ik pak het gewoon zó in, dat er weer nieuwe dingen bij kunnen en over een jaartje ofzo, mest ik ‘m gewoon weer uit.
Wat een heerlijke middag!
