15-07-2010 20:35

Het is mijn stem, maar Hij mag spreken;
ik zet mijn stappen, maar in zijn spoor.
Met heel mijn hart, maar in zijn ritme,
Hij in mij, door mij, met mij.
Wat betekent dat: mijn leven is Christus?

Dat ik put uit zijn kracht wanneer ik niet meer kan.
Energie krijg uit de hemel,
brandend, vlammend, reinigend...
Zou Hij mij zo geheel kunnen vullen?

Steeds meer Hem, steeds minder mij.
Dat in mijn ogen zijn blik wordt gezien;
niet langer ik, maar Christus in mij.


Uit: Gods plan voor jouw is altijd beter!, Max Lucado

06-03-2009 22:25

Regelmatig had ik de eer om met haar te mogen werken. In mijn vuile werkkleding gaf ik haar te eten, water, aandacht en liefde. En die verzorging deed haar goed. In de tijd dat ik haar kende heb ik haar mogen helpen volwassen te worden, dat ze nog meer schoonheid mocht ontwikkelen. Vanaf het moment dat ze begon te groeien heb ik haar verzorgd. Het voedsel gaf haar meer kleur, het water zorgde ervoor dat ze geen dorst leed. De aandacht en liefde betaalde zich terug met een nog mooiere schoonheid. Tijdens deze momenten heb ik echt mogen genieten van de intimiteit die we samen deelden, te midden van de voorbijgangers.

Maar ondanks onze band mocht ik haar nooit aanraken. Nee, dat vooral niet. Kijken mocht, maar aanraken of betasten? Ho maar, dat liet je wel uit je hoofd. Tenminste, als je niet vol schrammen en krassen thuis wilde komen. Sterker nog, iedereen vermeed dat juist. Niet zozeer uit eigen ervaring, maar meer uit voorzorg. Zoals ze de schoonheid uitstraalde, zo liet ze ook zien dat ze niet aangeraakt dient te worden. Soms was ik te enthousiast, en liep ik weer enkele schrammen op. Een pijnlijke les.

Afgelopen donderdag heb ik afscheid moeten nemen van haar. Het was even slikken, maar ik begreep dat het niet anders kon. Iemand anders schonk haar die bepaalde soort aandacht, kon haar beminnen, had een plekje vrij voor haar. Ik was niet degene bij wie ze haar hele leven mocht zijn, ik wist dat dit moment een keer zou komen. Ik zag haar vertrekken. Ik liep zelfs mee tot het moment dat ze van eigenaar wisselde. Haar nieuwe partner gaf ik enkele tips, evenals een hand. Voor de laatste keer mocht ik haar schoonheid aanschouwen en haar aromatische parfum opsnuiven. Even leek het of ze me een knipoog gaf, of verbeelde ik dat me?

Eén ding heb ik zeker van haar geleerd; schoonheid mag aanschouwt worden, gezien worden, het mag de ogen strelen. Maar zodra het aangeraakt of gekrenkt wordt, zal het van zich afbijten. Met schrammen en krassen kom je daar achter. En met de juiste verzorging krijg je ook de mooiste schoonheid terug. De liefde die je erin steekt, krijg je in een andere vorm van liefde terug. Daarom is het de moeite waard om er energie en aandacht in te stoppen. Echte schoonheid zit immers van binnen.

Donderdag werd de laatste exemplaar Rosa 'Queen Elizabeth' verkocht voor € 12,50. Een nieuwe levering rozen nemen haar plek in.