Ik doe zelf vrijwilligerswerk bij een christelijke organisatie, maar zou het ook wel kunnen doen bij een humanistische organisatie. Zo lang ze maar iets nuttigs doen. Voor mij is het belangrijker wat mensen doen dan waar ze in geloven (of niet geloven).
De mens zo centraal stellen is wel wat vreemd (waarmee ik zeker niet wil zeggen dat mensen er niet toe doen). Dan kun je net zo goed ieder ander deel van de schepping centraal stellen. Religieuze humanisten zijn wel heel wat verder dan atheistische humanisten, want ze gaan er niet van uit dat alles wetenschappelijk te verklaren is.
Christendom en het Humanisme
Door datingsite- en communitylid Udo, 16-08-2011 12:38, reacties: 4
Ik werk als vrijwilliger voor een organisatie in de ouderenzorg, die handelt uit humanistische grondslag, waar niks mee is en mij erg prettig bij voel, ook al denk denk ik er als christen anders over.
In het humanisme wordt het leven van de mens hierop aarde als uitgangspunt genomen, waarbij de dood het eindpunt van het zijn is. Veder zie ik in het humanisme vele overeenkomsten met het christendom.
Het enige wat er in het humanisme ontbreekt is een godheid. Ik als christen heb een relatie met God de Vader en ben in het geestelijke continu verbonden met God en ik geloof in het eeuwige leven na mijn dood. Ik kan mij dan ook geen kerk zonder God voorstellen, maar dat is het verschil tussen een humanist (zonder God) en een christen (met God).
Ik heb ooit is een humanistische herdenkingsdienst voor overledene cliënten bijgewoond en ik heb het ervaren als dienst zonder geestelijke invulling, maar waar wel de waardigheid van het individu ten tijden van zijn leven herdacht werd en ik op mijn manier toch een brug naar God kon slaan, om deze mensen te eren.
Ik voelde en voel mij dan als fakkeldrager van het vuur van Gods liefde, wat ik door de Heilige Geest mocht, mag verder geven. Ik heb respect voor elke humanist, ook al is er voor mij meer dan alleen maar deze wereldbol.
In het humanisme wordt het leven van de mens hierop aarde als uitgangspunt genomen, waarbij de dood het eindpunt van het zijn is. Veder zie ik in het humanisme vele overeenkomsten met het christendom.
Het enige wat er in het humanisme ontbreekt is een godheid. Ik als christen heb een relatie met God de Vader en ben in het geestelijke continu verbonden met God en ik geloof in het eeuwige leven na mijn dood. Ik kan mij dan ook geen kerk zonder God voorstellen, maar dat is het verschil tussen een humanist (zonder God) en een christen (met God).
Ik heb ooit is een humanistische herdenkingsdienst voor overledene cliënten bijgewoond en ik heb het ervaren als dienst zonder geestelijke invulling, maar waar wel de waardigheid van het individu ten tijden van zijn leven herdacht werd en ik op mijn manier toch een brug naar God kon slaan, om deze mensen te eren.
Ik voelde en voel mij dan als fakkeldrager van het vuur van Gods liefde, wat ik door de Heilige Geest mocht, mag verder geven. Ik heb respect voor elke humanist, ook al is er voor mij meer dan alleen maar deze wereldbol.
Bekeken: 86 | Stemmen: 2 | Waardering: 3/5
Lees andere blogs van deze schrijver, reageer of ga terug naar het overzicht:
Log in om te reageren.
Rob1964 | 16-08-2011 | 22:21 | NL
@lucas
een humanistische herdenkingsdienst voor overledene cliënten, aan een overledene betuig je eer. En aan mensen betuig je liefde.
een humanistische herdenkingsdienst voor overledene cliënten, aan een overledene betuig je eer. En aan mensen betuig je liefde.
Udo | 16-08-2011 | 13:06 | NL
humanisme is uitzichtloos, het werpt je tot niks anders terug dan jezelf, al je vragen/ pijn en ellende keren weer terug tot je eigen 'ik' en daarmee moet je het doen, de dood is een zwart gat, een 'niets'. Er is geen hoop, geen liefde, geen kracht, geen vooruitzicht. De enige waardigheid die men het geeft komt voort uit hun eigen gebrekkige manier van te kunnen liefhebben, en zal altijd tekort schieten. Nee het humanisme is niks goeds aan, ik zou er nooit wat mee kunnen
lucas | 16-08-2011 | 12:54 | NL
| Reacties: 4 |