We lopen de bakker binnen..
Joëlla van 2 stuitert al als ze de bakker ziet.
De bakker staat namelijk synoniem voor het broodje dat ze daar krijgt.

"Tebankt"zegt ze glunderend terwijl ze het broodje aanpakt..

NEt op dat moment komt er een vrouw binnen.
Zo'n stereotype oude vrouw..
"Ach" zegt ze met een blijde zucht
"wat is dat een keurig opgevoed meisje, dat hebben jullie netjes gedaan.

Ik glimlach..
Ik weet namelijk dat ze dat doet omdat ze weet dat ik het broodje anders rustig teruggeef.. Zonder bedankt (of wat er op lijkt) geen broodje..

Ik glimlach nog meer als ik bedenk hoe ze thuis probeert alles zo te regelen zoals zij het wil.. Als daar een driftbui voor nodig is.. Geen probleem..
Voor een diva uitvoering draait ze haar kleine handjes niet om!

Eerlijk zeg ik dan ook dat we allang blij zijn als dat voor de buitenwereld zo lijkt!

De oude vrouw wil er niks van weten..
"nee hoor zegt ze.. Dat zie je zo"

Ik wil haar de illussie niet ontnemen en stiekem ben ik trots op de kwalificatie -goede opvoeder-

Dezelfde dag lopen we een klein buurtwinkeltje in.. De vrouw achter de toonbank is dol op mijn dochter..
Ze roept haar naam al van verre en staat klaar met een snoepje..
Ook dit weet Joëlla..
Als een engeltje stapt ze op de vrouw af..Parmantig showt ze haar nieuwe jurkje..
"voor dansjen" zegt ze terwijl ze een rondje draait..

"Ach"zucht de vrouw..
"wat hebben jullie een lief meisje.. en wat luistert ze goed.."

Weer probeer ik duidelijk te maken dat dat niet altijd zo is...
Weer wil ook deze vrouw daar niks van horen..

Maar dat ik gelijk hebt blijkt vandaag maar weer..
In de kerk krijgt ze een snoepje van de man naast haar..
Blij stopt ze hem in haar mondje..
Maar ik zie haar bekkie trekken..
Ze vindt het vies..
Zonder zich te bedenken spuugt ze hem uit...
Netjes in de hand van de (onbekende) buurman.. dat dan weer wel!