Schrijven. Wie is er ooit mee begonnen? Dat je zomaar ongevraagd dingen op papier gaat zetten. Schrijven is nog het mooist als het anoniem gebeurt. De lezer heeft geen last van persoonlijke belangen of gevoelens bij de schrijver. De schrijver kan dan echt eerlijk zijn, zeggen waar het op staat en beleefdheden uit de weg gaan.
Schrijven heeft mij al zo vaak geholpen. In vervelende privésituaties, wanneer je weet dat je weer eens verkeerd bezig bent, maar ook wanneer je in een emotionele bui weer even heel de wereld wilt verbeteren.
En dan kom je bij de beleving uit. Wat als je op vakantie bent met iemand die je christelijke achtergrond niet begrijpt en uit een andere cultuur komt? Of wat moet je aan met dat hele leuke meisje, die met haar 'christelijke oogkleppen' op zich vooral druk maakt om hoe ik ingepast worden in haar drukke zondag. We begrijpen elkaar soms niet, maar voor een groot gedeelte ook weer wel.
Stop met overtuigen. Start writing. Want tijdens het schrijven zegt niemand wat terug. Tijdens het schrijven word je begrepen en kun je gerust je punt maken. Krijg je gewoon je gelijk. Of niet. Dat bepaal je tijdens het schrijven. De schrijver heeft namelijk altijd gelijk. Vrienden voor het leven. Geen speld tussen te krijgen.
Schrijven? I'm lovin' it .
